Recenzja suplementów na stawy – ArthroScan syrop i kęsy

Posiadanie labradora to nie małe wyzwanie dla ich właścicieli. Labrador Retrievier to bowiem rasa, która wymyka się spod wszelkich ram wzorców. To wspaniałe, mądre i przyjazne psy. Decydując się jednak na życie pod wspólnym dachem z jednym z nich, musimy zdawać sobie sprawę nie tylko z ich zalet, ale także być świadomym wad i przypadłości, które zdarzają się im dosyć często.

labrador

Zmora labradora

Labradory to duże, masywne psy, które mają skłonności do tycia – głównie ze względu na swoją „wrodzoną żarłoczność”.  Większość z nich zje wszystko, co wpadnie im do pyska, nie ważne czy jest to parę smaczków, czy pół worka karmy. Kochają jeść, co często powoduje nadwagę.

To urodzone wariaty, które ciężko okiełznać­, zwłaszcza w okresie szczenięcym, kiedy energia wręcz ich rozpiera. Zabawy z psami, kółka wokół własnej osi, szaleńcze biegi za piłką, a nawet widowiskowe skoki do wody na tak zwaną ”bombę”.

Wszystkie powyższe cechy, choć na swój sposób urocze i czyniące je właśnie takimi psami, jakimi są, bardzo często są też przyczyną problemów zdrowotnych.

Masywność oraz niekiedy nadwaga mogą powodować problemy ze stawami. To samo ryzyko niesie ze sobą ich nadaktywność, która jest częstym powodem urazów, nadwyrężeń oraz zwiększa ryzyko zwyrodnień stawów czy dysplazji.

labrador

Najczęstsze choroby stawów

  • Dysplazja stawów łokciowych i biodrowych – najpoważniejsze i najczęstsze schorzenie układu ruchu u psów dużych. Mianem dysplazji określa się niedopasowanie struktur stawu względem siebie
  • Zwyrodnienia stawów – najczęściej występują u psów starszych, często przyczyną jest nadwaga. Na chrząstce dochodzi do mikrouszkodzeń oraz nadżerek, zmniejsza się ilość mazi stawowej, a szpara stawowa zwęża się, co w konsekwencji prowadzi do pojawienia się bólu i ograniczenia ruchomości stawu
  • Młodzieńcze zapalenie stawów – najczęściej pojawia się u psów ras dużych, które szybko rosną i bywa bardzo uciążliwe dla ich właścicieli, którym ciężko opanować rozbrykanego młodzieńca. Objawia się nawracającą kulawizną, a najczęstszą przyczyną są zaburzenia metaboliczne i genetyczne
  • Osteochondroza – schorzenie głównie dotyczące psów młodych, ras szybko rosnących, do których zaliczają się labradory. Najczęściej pojawia się w wieku młodzieńczym i jest spowodowana czynnikami genetycznymi, żywieniowymi, urazowymi, hormonalnymi. Polega na zgrubieniu chrząstki w objętym stawie, jej pęknięcia i oddzielenie z towarzyszącym zapaleniem stawu

labrador

Jak zapobiegać?

Chcąc uniknąć powyższych kłopotów należy odpowiednio zadbać o zdrowie naszego pupila, stosując się do kilku zasad:

  • Dobór dobrej karmy – prawidłowe żywienie jest niezwykle istotne, dobre karmy w swoim składzie posiadają składniki wspomagające funkcjonowanie stawów, oraz nie powodują niekontrolowanego tycia – oczywiście pod warunkiem, że będziemy trzymać się zalecanego dawkowania
  • Kontrolne wizyty u weterynarza – do psiego ortopedy warto wybrać się już nawet w okresie wzrostu psa, aby wykluczyć choroby genetyczne czy młodzieńcze zapalenie stawów. W późniejszym wieku warto co jakiś czas pokazywać się na kontrolę, nawet jeśli nie widzimy u psa żadnych niepokojących objawów
  • Rozsądny ruch – w myśl zasady „co za dużo to nie zdrowo” warto dawkować psu ruch, zwłaszcza jeśli chodzi o aporty, które często bywają najczęstszą przyczyną urazów ze względu na „nagłe zrywy”. Teoria, że pies wie kiedy odpocząć, w przypadku labradorów jest lekko naciągana. Te psy będą biegać, aż padną, co niekoniecznie dobrze odbije się na ich łapach, jak nie teraz, to w późniejszym wieku
  • Dużo pływania – nic tak dobrze nie działa na stawy jak woda. Na szczęście labradory to urodzone pływaki, więc nie trzeba ich do tego specjalnie zachęcać. W przypadku gdy problemy z łapami już występują, świetnie sprawdza się bieżnia wodna
  • Miękkie legowisko – najlepiej łóżko 🙂
  • Zachowanie zgrabnej sylwetki – im lżejszy pies, tym mniejsze obciążenie dla jego stawów, dlatego nie przekarmiajcie, im dłużej będą w dobrej kondycji, tym lepiej
  • Suplementacja – dodatkowa suplementacja preparatami wspomagającymi funkcjonowanie stawów jest bardzo ważna, szczególnie, kiedy pies ma dużo ruchu lub zaczyna wchodzić w poważniejszy wiek. Pamiętajcie, te psy, pomimo upływu lat, wciąż pozostają aktywne, pozwólmy im być takimi jak najdłużej!

arthroscan

ArthroScan syrop i kęsy

Produkty Arthroscan syrop oraz kęsy to preparaty wspomagające funkcjonowanie stawów. Stosowane są profilaktycznie oraz wspomagająco w problemach układu ruchu takich jak stany zapalne, zwyrodnienia, urazy.

Szczególnie polecane dla psów:

  • ras dużych
  • w okresie wzrostu
  • psów pracujących i sportowych
  • starszych
  • z nadwagą
  • narażonych na zwiększone obciążenie stawów np. urazy, zwyrodnienia, stany zapalne, wady rozwojowe
  • po zabiegach

arthroscan

ArthroScan Syrop

Produkt zawiera aż 9 aktywnych składników skutecznych w profilaktyce i poprawie komfortu życia psów ze schorzeniami stawów.

Skład:

  • Kwas hialuronowy – czyli główny składnik mazi stawowej, odpowiadający za jej lepkość. Chroni powierzchnie przed uszkodzeniem i poprawia odżywienie chrząstki
  • MSM – źródło organicznej siarki do odbudowy chrząstki, posiada właściwości antyoksydacyjne ( zapobiegające uszkodzeniu komórek)
  • OMEGA 3 ( EPA/DHA) – działa przeciwzapalnie, ogranicza degenerację chrząstki
  • Kolagen typu II – odpowiada za utrzymanie odporności i elastyczności chrząstki
  • Glukozamina – poprawia ruchomość stawów, wspomaga regenerację oraz stymuluje produkcję protegolikanów i kolagenu, jest prekursorem glikozyaminoglikanów (GAG) wchodzących w skład chrząstki stawowej
  • Chondroityna – główny składnik macierzy chrząstki, hamuje aktywność enzymów niszczących chrząstkę i zapewnia właściwości amortyzujące
  • Czarci pazur – ma działanie przeciwzapalne i posiada naturalne właściwości przeciwbólowe
  • Witamina C – silny antyoksydant, ochrania przed wolnymi rodnikami (niesparowane atomy) w obrębie chrząstki, kofaktor w syntezie kolagenu
  • Mangan – kofaktor w syntezie kolagenu i GAG

Szczegółowy skład produktu można przeczytać na stronie:
http://www.scanvet.pl/oferta/wlasciciele-hodowcy/psy/rid,136.html

arthroscan

Dawkowanie: dla psów o masie ciała 30- 50 kg producent zaleca podawanie 4 porcji dziennie przez pierwsze 14- 21 stosowania. Po upływie tego czasu można zmniejszyć dziennie zapotrzebowanie o połowę, w zależności od potrzeb zwierzęcia

Cena: produkt można dostać w dwóch opakowaniach: po 250 ml i po 500 ml i waha się przedziałach 100- 170 zł , w zależności od pojemności oraz od sklepu/kliniki

Dostępność: syrop można zakupić w dobrych klinikach weterynaryjnych oraz wybranych sklepach zoologicznych

Zalety: największym atutem produktu jest specjalny, unikalny zestaw różnych składników, których połączenie jest o wiele skuteczniejsze w działaniu, niż pojedyncza substancja. Dodatkowo na plus zapisujemy prosty sposób podawania – w połączeniu z karmą lub do wylizania z powierzchni miski – co dla wiecznie głodnych labradorów nie stanowi żadnego problemu!

arthroscanArthroScan Kęsy

To całkowita nowość na rynku w postaci smakowitych tabletek. Kęsy to chondroprotetyk, który wspiera regenerację chrząstki stawowej i chroni przed czynnikami uszkadzającymi. Dodatkowo mieszanka 10 aktywnych składników uzupełniających się nawzajem wykazuje naturalne działanie przeciwzapalne i łagodzi objawy bólowe.

Skład:

  • Glukozamina
  • Chondroityna
  • Omega 3 (EPA/DHA)
  • Czarci pazur
  • Kwas hialuronowy
  • MSM
  • Kolagen typu II
  • Mangan
  • Witamina C i E

Szczegółowy skład produktu można przeczytać na stronie:
http://www.scanvet.pl/oferta/wlasciciele-hodowcy/psy/rid,121.html

arthroscan

Dawkowanie: dla psów o masie ciała 16- 50 kg zaleca się podawanie 2-3 kęsów dziennie przez pierwsze 14-21, a po upływie tego czasu można zmniejszyć dawkę o połowę, w zależności od zapotrzebowania zwierzęcia

Dostępność: kęsy można zakupić w dobrych klinikach weterynaryjnych oraz wybranych sklepach zoologicznych

Cena: ok. 100 zł za 60 kęsów, ceny mogą się różnić w zależności od kliniki/sklepu

arthroscan

Zalety: poza unikalnym składem, łączącym wiele substancji, kęsy wyróżniają się łatwością podawania. Ich intensywny zapach od razu spowodował pracowanie psiego nosa na intensywnych obrotach, a kęs został zjedzony jak najlepszy cukierek, bez potrzeby mieszania z karmą czy dosmaczania na zachętę. Został potraktowany jak zwyczajny smakołyk, na który należy zrobić słynne labradorowe żebrające oczyska.

arthroscan

Podsumowanie

Nie zapominajcie o psich stawach, bo labradory to rasa szczególnie narażona na problemy z ich funkcjonowaniem. Odpowiednia suplementacja, połączona z dobrą dietą, rozsądnym ruchem i kontrolnymi wizytami u weterynarza to zwiększenie szans na zdrowe łapki, wolne od bólu i kontuzji. 🙂
W razie wszelkich pytań odnośnie suplementacji najlepiej kontaktować się bezpośrednio z producentem lub z prowadzącym weterynarzem.

 

 

 

 

 

 

 

  • http://zyciezpsem.pl Życie z Psem

    Labki strasznie tyją tak jak napisałaś – u nas kilka osób ma tę rasę i wszystkie grubaski 🙂

    • http://www.przezswiatzlabradorem.pl/ PrzezŚwiatzLabradorem

      To prawda, Hela zawsze należała do tych szczupłych, ale lata płyną i chyba jej zwolnił metabolizm i też nam przytyła, pańcia na dietę i piesek na dietę. 😀

      • Paweł Sowiński

        Tylko ostrożnie z dietą 😉

  • http://www.psiolubni.com.pl/ PSIOLUBNI

    O dysplazji wiemy aż zbyt wiele. Nero ma zajęte stawy biodrowe i łokciowe we wszystkich czterech łapach. Też dostaliśmy do testowania m.in te preparaty i muszę powiedzieć, że szczególnie Kęsy przynoszą Nerowi ulgę. 🙂

  • Paweł Sowiński

    Labki nie tyją, a wykazują zdolność do niesamowicie szybkiej regeneracji utraconych zasobów. O ile w oczach człowieka efekt jest ten sam, to dla samego laba już nie. Otyłość jako taką leczy się trudno i u większości ras jest dość problematyczną kwestią. Jednak w przypadku labradorów proces odchudzenia psa może trwać zaledwie kilka dni bez głodzenia stwora 🙂 jest to genetyczne uwarunkowanie rasy, które predysponowało ją do pracy w skrajnie zimnych warunkach (vide: pomoc przy wyciąganiu sieci w lodowatych wodach).
    Podczas jednego cyklu pracy pies tej rasy jest w stanie zużyć ogromne wręcz ilości energii, a do tego, jak wiemy, potrzeba składników pokarmowych, głównie węglowodanów. Te z kolei, choć w ostatniej kolejności, organizm może wytworzyć ze zmagazynowanego tłuszczu.Organizm psa ciężko pracującego, nie mającego odpowiedniego „zapasu”, po wyczerpaniu zasobów zacznie rozkładać białka mięśniowe, co w praktyce oznacza degenerację włókien mięśniowych (podobne zjawisko ma się w przypadku sportów wytrzymałościowych, np. kolarstwa szosowego u ludzi). Zjawisko to dotyczy również mięśnia sercowego. Należałoby dlatego podkreślić, że utrzymywanie talii osy kosztem drastycznego zmniejszenia ilości karmy, szczególnie u aktywnych i bardzo aktywnych, retrieverów, może mieć negatywne skutki i w skrajnych przypadkach prowadzić np. do zerwań, czy naderwań mięśni oraz ścięgien. Osłabione mięśnie to również brak odpowiedniej stabilizacji stawów.
    Dlatego też, zachowujmy umiar i jeżeli Wasza labkowa suczka waży np 33-34kg i ma wyraźnie zaznaczoną talię, to nie ma powodów do zmartwień. Co prawda wzorzec wg. AKC podaje wartość 25-31,75kg, jednak FCI nie uściśla tych danych dla labradora. Wiąże się to ze specyfiką tej rasy i szczupły labrador z rozwiniętą muskulaturą może ważyć więcej, niż niewytrenowany z okrąglejszym brzuchem 😉 Jedzenie: z umiarem, ale wedle zapotrzebowania (sam niejednokrotnie musiałem dołożyć danego dnia jeszcze pół porcji, ponieważ np. psiak przepracował ze mną 10h w ramach treningu). Wysiłek: z umiarem, ale stopniowo zwiększany, tak aby nie zajeździć psiaka np. po dłuższej przerwie 😉 suplementacja jak najbardziej pożądana.
    PS. Artykuł ciekawy, przyjemnie się go czyta, preparat na pewno przetestuję 🙂