Recenzja książki „Pies też człowiek?” Michała Pręgowskiego i Justyny Włodarczyk

„Pies też człowiek?” Relacje psów i ludzi we współczesnej Polsce, to książka wydana w marcu 2014r. Na utwór składa się kilka tekstów różnych autorów, traktujących o zmianach jakie zaszły w naszym kraju w stosunku do zwierząt i relacji z nimi od roku 1989.

Książka podejmuje trudne tematy jakimi są różne teorie szkoleniowe i relacje międzygatunkowe, a także porusza tematykę psich sportów w odniesieniu do ich popularyzacji i sposobu na życie. Oprócz tego znajdziemy w niej rzeczowy artykuł o dogoterapii i kynofobii, wystawach oraz ostatnich pożegnaniach i pochówku naszych podopiecznych.

piestezczlowiekTemat przewodni

Motywem przewodnim książki jest ewolucja roli społecznej psa po roku 1989. Początkowo pies traktowany był jedynie jako „narzędzie” pomocne w prowadzeniu gospodarstwa lub jego obronie. Znaczenie miała więc tylko jego wartość użytkowa. W późniejszych czasach uległo to zmianie i czworonogi stały się wyznacznikiem statusu, świadcząc o pozycji w hierarchii społecznej.

Stopniowa ewolucja doprowadziła do tego, że psy zaczęły być traktowane jako członkowie rodziny, w wielu przypadkach nawet ją zastępując.

W pierwszym rozdziale autorstwa Michała Pręgowskiego i Justyny Włodarczyk znajdziemy rozważania na temat tych zmian i ich przyczyn.

Różne metody szkoleniowe na przełomie lat i zmiany w relacji człowiek -pies

Rozdział drugi ( „Dominacja czy kooperacja, właściciel czy przewodnik?(..)”- Michał Pręgowski) i trzeci ( „W drodze do wzajemnego zrozumienia, szacunku i zaufania. (…) – Agnieszka Orłowska) opisują zmiany jakie zaszły w Polsce i na świecie w podejściu do szkolenia psów.

Niegdyś, szkolenie było koniecznością, wynikającą z potrzeby spełniania przez psa przydzielonych mu obowiązków. Ludzie nie interesowali się procesami uczenia u zwierząt, obce im były tajniki szkoleniowe, a psu poświęcano tyle czasu, ile było to niezbędne.

Stopniowo zaczęło się to zmieniać i zaczęły kształtować się różne metody szkoleniowe, podejmujące próby stworzenia właściwej relacji pomiędzy przewodnikiem, a psem. Praca z psem przestała być obowiązkiem, a stała się przyjemnością i możliwością do pogłębienia wzajemnych relacji.

Na przestrzeni lat metody wybierane przez trenerów ulegały modyfikacji, choć wciąż jeszcze możemy znaleźć wielu zwolenników przestarzałych już teorii dominacji, które zostały obalone przez naukowców.

piestezczlowiek

Praca z psami jako sposób na życie

Kolejne rozdziały Justyny Włodarczyk ( w tym rozdział o feminizacji w szkoleniu psów i pastoraliźmie) oraz Magdaleny Dąbrowskiej ( o wystawach psów rasowych w Polsce) opowiadają o ludziach, których niemal całe życie skoncentrowane jest wokół czworonożnych przyjaciół.

Kynologiczne sporty zyskują coraz większą popularność i w wielu przypadkach stają się sposobem na życie.
Podobnie jest z wystawami, w których udział często pochłania znaczną część czasu, energii i finansów.

Justyna Włodarczyk wprowadza nas w świat pastoralizmu, który w Polsce nie jest tak głęboko zakorzeniony jak w krajach zachodnich.

piestezczlowiek
Dogoterapia w Polsce i program walki z kynofobią

Kolejne rozdziały autorstwa Agnieszki Wojtków traktują o dogoterapii i zarysie jej historii w Polsce. Oprócz tego możemy przeczytać o różnych formach dogoterapii, wskazaniach i przeciwwskazaniach w jej stosowaniu, a także dowiemy się o organizacjach, które czynnie zajmują się jej rozwojem i doskonaleniem.

W drugim artykule Agnieszka Wojtków porusza aktualny problem kynofobii wśród dzieci. Dowiadujemy się, jak możemy uniknąć strachu dziecka przed czworonogiem oraz co zrobić, by zaradzić problemowi, gdy już się pojawi.

W książce przytoczony jest przykładowy program pracy doświadczonego trenera z dzieckiem, polegający na stopniowym kontakcie dziecka z psem przy pomocy różnego rodzaju technik, ze wsparciem rodziców i bliskiego otoczenia.

Bolesne pożegnania i miejsce spoczynku

Książkę kończy rozdział Michała Pręgowskiego o odejściu pupili i miejscach ich pochówku. W Polsce posiadamy około 11 cmentarzy, na których możemy złożyć ciało naszego podopiecznego.

Staje się to coraz bardziej popularną praktyką,jako że grzebanie psa na własnym terenie w wielu krajach ( w tym w Polsce) jest zabronione.

Książka oparta jest na odniesieniach do literatury zagranicznej. Po każdym rozdziale znajdziemy bibliografię, która składa się z wartościowych lektur naukowców, behawiorystów i psich trenerów, głównie zza granicy.

  • http://spojrzeniepsa.blogspot.com Ewelina

    Zastanawiałam się nad ta książka teraz już nie mam wątpliwości:-)dzieki