Grudkowe zapalenie trzeciej powieki-częste schorzenie u labradorów!

Nasze labradory to często chorująca rasa, warto więc wiedzieć, jakie przypadłości mogą je dopaść.

Grudkowe zapalenie trzeciej powieki (łac. conjunctivitis follicularis) to jedna z częstszych chorób dotycząca naszych labradorów, która  bywa przez weterynarzy nazbyt ignorowana. Schorzenie to dotyka w szczególności psy duże i w okresie rozwoju.

Zwierzęta posiadają bardzo dobrze rozwiniętą trzecią powiekę (migotkę), która pełni głównie funkcje ochronne, ale także bierze udział w produkcji łez. Jej najczęstszym schorzeniem jest właśnie grudkowe zapalenie trzeciej powieki.

Co to takiego? Jak zdiagnozować i leczyć?

Grudki zazwyczaj pojawiają się po wewnętrznej stronie powieki w wyniku czego następuje stan zapalny i podrażnienie okolicznych tkanek. W momencie zakażenia objętość grudek powiększa się, co spowodowane jest namnożeniem się komórek obronnych.

Przyczyn może być wiele, ale tą najczęstszą są wirusy lub zakażenie bakteryjne. Innym powodem może być nieprawidłowa reakcja na leki lub reakcja alergiczna.

W naszym wypadku choroba pojawiła się po intensywnym taplaniu w błocie, co jak wiemy, wszystkie labradory uwielbiają.

Pierwsze objawy

Początkowo zauważymy zaczerwienie oka, łzawienie, oraz wyciek ropny, co już powinno nas zaniepokoić, gdyż zdrowemu psu, nie powinno nic się w kącikach oka zbierać. Choroba postępując spowoduje cofanie się powieki w głąb oczodołu- w ten sposób oko broni się przed podrażnieniami powodowanymi przez rozrastające się grudki. Przy każdym ruchu oka grudki powodują podrażnienia, działając niemal jak tarka.

Aby zdiagnozować tą chorobę weterynarz powinien specjalnymi szczypcami wyciągnąć na wierzch trzecią powiekę, aby sprawdzić czy pokryta jest ona grudkami. Nie jest to przyjemne dla psa, przez co weterynarze często wzbraniają się przed wykonaniem tej czynności.

Najczęściej stosuje się leczenie antybiotykami w postaci kropli do oczu, jest ono jednak długotrwałe i nie zawsze przynosi efekty. W przypadku gdy kuracja kroplami nie pomoże, konieczne jest przeprowadzenie zabiegu ( pod znieczuleniem ogólnym), podczas którego grudki zostaną „wyskrobane”  z powierzchni powieki.

Niestety często choroba powraca, aż do ostatecznego zakończenia rozwoju u psa.

  • http://piesberek.wordpress.com piesberek

    Berek to ma momi iz ma ponad 2 lata. Nawet weterynarz byl zaskoczony ale podobno zdarza sie. Setery etz maja predyspozycje do tego.